Ik zie grofweg twee groepen mensen. De eerste groep ziet deze maand als een soort sociale hindernisbaan. Verplichte ingeplande gezelligheid. Cadeaus regelen omdat het “nu eenmaal zo hoort”. Diners waar iedereen doet alsof het goed gaat. Uren in de keuken staan omdat iemand ooit heeft bedacht dat het geweldig is om met kerst een gerecht te maken dat je maar één keer per jaar durft te proberen. Meestal goed bedoeld, maar het vaak enorm vermoeiend. Vooral omdat het niet echt van jou is.

De tweede groep mensen wordt juist geraakt door de leegte rondom hen.

Alle commercials laten gezinnen zien die op elkaar lijken, maar niet op die van jou. Je ziet mensen met vriendenkringen die zij blijkbaar in elk seizoen tot hun beschikking hebben. En jij niet. Dan valt je eigen eenzaamheid extra op, als een zwaailicht in de kerstboom.

Beide groepen hebben in feite hetzelfde probleem: de agenda van december staat vol verwachtingen die weinig te maken hebben met wie je bent en wat jij op dit moment nodig hebt. Daarom zijn de vijf principes van vrede in deze maand misschien wel een onverwachte reddingsboei.

Ik laat ze je even zien alle vijf. A

ls eerste: vrijheid.

Vrijheid betekent dat je mag stoppen met voldoen aan de decemberregels die nooit door jou zijn geschreven. Je hoeft geen familiedrama’s te herhalen, je hoeft geen verplichtingen die je leegzuigen. Je mag kiezen. Radicale aanvaarding vervolgens betekent dat je erkent hoe het nu is, de drukte, de leegte, de pijn, de blijdschap, zonder er een oordeel bovenop te plakken. Het is wat het is. Daarna is het tijd om te kiezen vanuit je Essentie: wie ben je als alles even stil is? Wat heb jij écht nodig? Rust? Mensen? Natuur? Creatie? Warmte? Stilte? Doelloosheid daarna helpt je los te komen van het idee dat december ‘geslaagd’ moet zijn. Dat de kersttafel perfect moet zijn en oudjaar de leukste avond van het jaar. Welnee. Het hoeft niets te worden. Het mag ontstaan – of niet en dan is het ook goed. Eenheid tenslotte herinnert je eraan dat je nooit werkelijk alleen bent, hoe je je kerst ook maar doorbrengt. We zijn allemaal onderdeel van dat grote geheel dat deze gekke verwachtingen heeft bedacht samen. Kijk maar, ik schrijf nu deze column voor jou.

Laten we er eens anders naar kijken.

Hoe zou december eruitzien als je ’m aan jezelf cadeau geeft? Niet om iets te bewijzen, maar om trouw te zijn aan wie je werkelijk bent. Misschien eindigt dat in een bejaardentehuis waar je pannenkoeken gaat bakken. Misschien op een vliegveld met een ticket naar een plek waar je nog nooit bent geweest. Misschien alleen met een boek bij een kachel. Misschien juist met iedereen die je lief is. De bevrijding zit er in dat je gaat zien dat december niet kan lukken of mislukken. Het is een maand van cadeaus en het grootste cadeau is misschien wel het precies zo te doen zoals het jou het beste past. 

Geef jezelf december cadeau. Dat is pas een feestmaand.