Martinique: “Ik heb me vaak anders gevoeld door mijn adoptie. Mijn pit en temperament mochten er niet zijn.”

Geen gewone jeugd

Martinique is geboren in Colombia en is op jonge leeftijd geadopteerd. Haar jeugd verliep allesbehalve standaard. Ze vertelt: “Mijn adoptiemoeder was lang ernstig ziek. Zij kon door haar ziekte na een tijdje niet meer voor ons zorgen. Toen heb ik de verantwoordelijkheid op me genomen om – voor zover dat op die leeftijd lukt – voor het gezin te zorgen. Ze is overleden toen ik 20 was. Het was een heel ingewikkelde puberteit. Je bent jong, gaat nog naar school en hebt zoveel te leren en te bespreken, maar hebt tegelijkertijd geen moeder meer.”

Na haar moeders dood is Martinique een tijdje in therapie geweest. Haar therapeut stipte toen aan dat haar adoptie ook psychologische impact kon hebben. Maar op dat moment was de tijd er voor Martinique nog niet rijp voor om uit te zoeken hoe dat zit. Martinique legt uit: “Het is als een ui die je schil voor schil moet afpellen. Er waren eerst nog andere verdrietige lagen die ik moest aankijken voordat er ruimte was om naar dit verhaal te kijken. Nu ik een fijn gezin heb, de kinderen ouder worden en ik de leeftijd heb waarop mijn moeder destijds ziek werd, voel ik dat het tijd is om hiermee aan de slag te gaan.”

“Wie ik ben, zit deels in mij”

Laagje voor laagje probeert Martinique nu tot de kern te komen. Martinique vervolgt: “Ik besef nu echt dat ik mezelf mag zijn en dat ik ook mag dromen of fantaseren over de mensen die mij het leven hebben gegeven. Die ergens op de wereld zijn en bij mij horen. Ik voel me misschien anders, maar ben niet alleen. Een deel van wie ik ben, ligt niet aan mijn opvoeding hier, maar zit in mij.”

Zo vertelde Martinique tijdens de eerste livedag van Miracle Roadmap aan haar cirkelgenoten over haar afkomst. “Bij het voorstelrondje mocht je iets meenemen wat bij jou past. Ooit had ik van iemand zand uit Colombia gekregen. Ik voelde dat ik dit potje móest meenemen voor het voorstelrondje, maar twijfelde toch. Ik stopte het in mijn tas en besloot af te wachten hoe het op de dag zelf zou voelen. Eenmaal daar vertelde ik er toch over. Het voelde als direct met de billen bloot gaan, maar het was mooi om direct te laten blijken dat dit een thema is waar ik meer mee wilde.”

Heel hard werken

Martinique maakte kennis met 365 Dagen Succesvol door Arjans kennissessie over stress. “Door mijn adoptie had ik altijd het idee hard te moeten werken, harder dan de rest. Als ik maar heel hard werk, dan doe ik ertoe, hoor ik erbij en verdien ik het om hier te mogen zijn. Werk is ook afleiding: als je veel werkt, heb je minder tijd om na te denken over lastige dingen. Ik vind mijn werk ook heel leuk, maar met mijn gezin is het best druk soms. Vanuit mijn werk als HR-manager ben ik ook veel bezig met thema’s als stress, balans en burn-out voorkomen. Het leek me interessant om daar ook voor mezelf in te duiken.”

Via dat seminar kwam Martinique tot een belangrijke conclusie: “Ik wist dat er dingen naar boven zouden komen als ik uit die stress en het druk zijn kom. Tegelijkertijd was ik er klaar voor om dat aan te gaan.”

Martinique meldde zich aan voor Miracle Roadmap en doorliep dit uitgebreide programma. “Het heeft me veel opgeleverd. Mijn therapeut had al vaker gezegd ‘Het is helpend om dingen samen te doen’. Maar normaal hoor je dat aan, denk je ‘Goed advies, ga ik iets mee doen!’ en ga je weer naar huis en verder met je leven. Tijdens Miracle Roadmap is dat anders. Daar zit je in een setting waarin je dingen deelt met je cirkelgenoten en coach. Dan ga je ook echt ervaren hoe helpend het is om dingen samen te doen en wordt dat makkelijker door te voeren in je leven.”

Niet meer steeds anders voelen

Miracle Roadmap bracht Martinique onder andere het inzicht dat ze zich vaak alleen of anders dan andere mensen had gevoeld. “Ik had dan het gevoel dat ik er alleen voor sta. Dat is veel minder geworden. Eerder isoleerde ik mezelf en versterkte dat mijn idee dat ik alleen ben. Nu ik onderdeel ben van een bijzondere groep mensen, is er meer ruimte om essentiële dingen te delen.”

Iets moois wat Miracle Roadmap Martinique ook bracht is het woord “Ahé”. Dat zeggen Arjan en David om aan te geven “Ik heb geluisterd”. Je hoeft er dan niet meteen een oplossing achteraan te plakken of een oordeel als “Jeetje, wat naar!”. Nee, je laat alleen blijken dat je hebt geluisterd en er voor diegene bent. Martinique vertelt: “Eerder reageerden mensen vaak op mijn verhaal met dingen als ‘Wat zielig!’ of ‘Wat vreselijk!’. Daardoor voelde ik me dan in het zielige hoekje gedrukt waar ik niet in wil zitten. Daarom geef ik nu ook in mijn privéleven vaker aan dat de ander nu even alleen maar hoeft te luisteren.”

Meer open blik naar Colombia

Op een niet voorspelde manier kwamen Martiniques roots ook nog terug in Miracle Roadmap. “Mijn oma had het vroeger altijd over ‘Dat land daar!’ als ze het over Colombia had. Daar zat altijd een negatieve lading op. Ik denk dat ik mede daardoor vaak probeerde om mezelf aan te passen en mijn roots niet te veel te laten doorschemeren. Mensen zeggen weleens dat ik pittig ben of temperament heb. Als anderen daar vroeger iets van zeiden, zag ik dat als een signaal dat ik me beter moest aanpassen. Nu denk ik ‘Dit hoort gewoon bij mij!’. Het mag er zijn.”

Tijdens de cacaoceremonie op de laatste Miracle Roadmap-livedag ervoer Martinique iets bijzonders. “Terwijl ik aan het bekertje cacao rook, kwam opeens de gedachte in me op dat de cacao weleens uit Colombia kon komen. Ik werd heel warm van die gedachte. Het was voor het eerst dat ik op die manier over mijn geboorteland van oorsprong dacht. Eerder zat daar zoveel lading op. Waar ik vandaan kom, was altijd een lastige vraag. Nu kon ik opeens heel positief naar Colombia kijken.”

Innerlijke vrede

Al met al heeft Miracle Roadmap Martinique veel opgeleverd. Het belangrijkste? Ze valt even stil na die vraag en antwoordt dan “Innerlijke vrede!”. Om er wel direct achteraan te zeggen “Die twee woorden dekken de lading, ook al vind ik het tegelijkertijd een wat pretentieuze term. Maar het klopt wel; ik voel het zo. Laat ik het zo zeggen dat ik blijer en rustiger ben geworden. Ik voel me beter in staat voor mezelf te kiezen en ben meer in balans.”