Kate-lynn: “Ik wist niet meer wie ik eigenlijk ben en wat ik wil. Nu voel ik me eindelijk echt volwassen.”

Jezelf kwijtraken

Terugkijkend ziet Kate-lynn dat ze zichzelf zelfs op jonge leeftijd al verloor door meningen van anderen. Vanaf haar negende werd ze gepest, eerst op de basisschool en later herhaalde dat zich op het vmbo en het mbo. “Daardoor stond mijn puberteit vooral in het teken van overleven. Ik was niet bezig met ontdekken wie ik was, maar met kijken hoe ik de dag doorkwam.”

Mentaal ging het in die tijd bergafwaarts met Kate-lynn. Ze belandde in een depressie en kreeg uiteindelijk hulp in de ggz, maar die hulp bracht haar ook in verwarring. “Opeens had iedereen een mening over wat ik moest doen om me beter te voelen. De ggz had adviezen, mijn familie had wijze raad en mijn partner zei ook weer iets anders. Ook al was het allemaal goedbedoeld, het voelde alsof er aan alle kanten aan me werd getrokken. Ik wist niet meer wat goed was voor míj.”

Een benauwende periode

Wat ook niet meehielp, was dat Kate-lynn al langere tijd in een relatie zat waarin ze zichzelf niet meer herkende. Dat kostte veel energie. “Ik paste me continu aan. Pleasen, over mijn grenzen gaan en niet eerlijk zijn naar mezelf waren aan de orde van de dag. Niet alleen in de relatie, maar op veel vlakken in mijn leven.” Na een tijdje viel ze zelfs in korte tijd acht kilo af. “Mijn lijf gaf al lang aan dat dit niet gezond was, voordat ik het zelf doorhad.”

Kate-lynn snakte naar verbinding, maar vond die niet in de relatie met haar toenmalige vriend. Toch hield ze vast aan de relatie. “Ik wilde gewoon zo graag dat het zou slagen, ook omdat we al zo lang samen waren.” Maar langzaamaan werd haar wereld kleiner. “Ik liet me makkelijk beïnvloeden door meningen van anderen. Daardoor ging ik bijvoorbeeld anders naar mijn ouders kijken en voelde ik me steeds verder van hen afstaan. We woonden in hetzelfde huis, maar spraken nauwelijks nog met elkaar. Dat was geen fijne periode.”

Een signaal

In die periode hoorde Kate-lynn ook voor het eerst over Miracle Roadmap, via de Peace of Mind podcasts van 365. “David en Arjan hadden het in de podcast steeds over Miracle Roadmap. Ik dacht elke keer: wat is dat eigenlijk?” In eerste instantie durfde ze zich alleen nog niet aan te melden. “Ik was bang voor wat anderen ervan zouden vinden. Misschien zouden mensen het als zweverig zien. Daarom liet ik het voorlopig varen.”

Toch bleef Miracle Roadmap Kate-lynn trekken. Toen haar relatie in juli ten einde kwam, voelde ze opeens wél de ruimte om deel te nemen aan dit programma. “Een week later kwam Miracle Roadmap opnieuw op mijn pad. Ik besloot het als een signaal te zien en heb me meteen aangemeld.”

[Tekst gaat verder onder de afbeelding]

Samen rijden

Kate-lynn vond het best spannend om met Miracle Roadmap te starten. Toch voelde ze zichzelf al snel gezien. “Het was alsof ik voor het eerst ruimte kreeg om mezelf te onderzoeken, zonder dat iemand me vertelde hoe het ‘moest’.” Het begon voor haar al met de rit naar de livedag toe. “Het was heel bijzonder om in de auto naar Veenendaal de meest diepgaande gesprekken te hebben om zeven uur ‘s ochtends, terwijl je elkaar nooit eerder in het echt hebt gezien. Gelukkig heb ik ook na Miracle Roadmap nog fijn contact met mijn cirkelgenoten.”

De eerste livedag maakte veel indruk op Kate-lynn. “Duizend mensen in één grote zaal, ieder met een eigen rugzak, maar toch ook met één missie. Dat was heel bijzonder en voelde als een warme deken.” Ook de familieopstellingen vond ze indrukwekkend, zelfs al was ze vooraf sceptisch. “Ik dacht altijd: dit is vast gespeeld door acteurs. Dit kan niet waar zijn. Dat veranderde toen ik zelf een opstelling deed in mijn cirkel. Het was een heel bijzondere ervaring en heeft me veel inzichten opgeleverd.”

Minderwaardigheidscomplex

Miracle Roadmap hielp Kate-lynn met name om haar minderwaardigheidscomplex aan de wilgen te hangen. Ze had altijd het idee dat ze een ‘goede’ baan moest hebben en ook een succesvolle carrière en een perfecte relatie. “Ik was wat dat betreft heel erg bezig met wat David en Arjan de ‘eerste berg’ noemen: doen wat mijn ego me voorhield. Ik heb gestudeerd om het melkveebedrijf van mijn ouders over te nemen. Maar toen er door omstandigheden breukjes in het contact met mijn ouders ontstonden, liet ik dat pad los. Mijn passie voor melkvee verdween. En opeens wist ik niet meer: wie ben ik dan?”

Kate-lynn ging werken in de huishoudelijke hulp en schaamde zich daar aanvankelijk voor. “Ik dacht: dit is minderwaardig werk; ik kan meer. Wat zullen mensen wel niet denken? Daar bleef ik maar in hangen.” Maar door Miracle Roadmap leerde ze daar anders naar te kijken. “Is succes een goed betaalde baan en status, of is het gelukkig zijn en met plezier naar je werk gaan? Ik denk dat laatste. Het werk dat ik doe, is hartstikke waardevol. Ik help mensen langer thuis te wonen en ik heb diepe gesprekken met mensen. Ik grap weleens dat ik een psycholoog ben zonder papieren. Maar vooral word ik blij van wat ik doe, en dat is het belangrijkste.”

[Tekst gaat verder onder de advertentie]

Volwassen vrouw

Verder is Kate-lynns hoofd een stuk rustiger geworden. “Ik pieker gewoon niet meer”, vertelt ze enthousiast. “Ik dacht laatst serieus: zit er een gat in mijn brein dat het opeens zo stil is?” zegt ze lachend. “Maar nee, het is rust.” Kate-lynn merkt dat ze zich minder druk maakt om wat anderen van haar vinden, bijvoorbeeld van haar uiterlijk, haar uitspraken en haar keuzes. “Al dat druk maken over wat anderen van je vinden, bepaalde op een gegeven moment mijn hele leven. Nu denk ik: wat een ander van me vindt, doet er helemaal niet toe.”

Eén moment zal Kate-lynn in het bijzonder nooit vergeten. “Tijdens de laatste livedag zei een cirkelgenoot tegen mij: ‘Jij bént voor mij Miracle Roadmap.’ Daarmee bedoelde hij dat hij het mooi vindt dat ik op deze leeftijd al werk aan mijn kijk op mezelf, op anderen en op de wereld. Hij zei dat hij had gewild dat hij dit op mijn leeftijd al had mogen doen.” In vier maanden tijd voelt Kate-lynn zich ook daadwerkelijk veranderd. “Ik voel me vooral een volwassen vrouw geworden. Mijn tweelingzus en familie zeggen ook dat ik echt ben gegroeid.”

Ook is de relatie van Kate-lynn met haar ouders verbeterd. “We hebben goede gesprekken gehad, ook over wat er in het verleden is gebeurd en ontstaan. Miracle Roadmap heeft me geleerd om daar respectvolle gesprekken zonder ruzie over te voeren. En ik weet door Miracle Roadmap ook: als ze beter hadden gekund, hadden ze dat wel gedaan. Ik heb er geen oordelen meer bij en ben heel blij met de herstellende band die we nu hebben.”

Spring in het diepe

Wat Miracle Roadmap Kate-lynn vooral heeft gebracht? “Vertrouwen!”, roept ze blij uit. Vertrouwen in zichzelf en in het leven. “Ik hoef niet precies te weten wat mijn doel is. Ik wil gewoon genieten van het leven; dat is genoeg. En komen er tegenslagen op mijn pad? Dan zie ik die niet meer als iets negatiefs, maar als lessen waar je altijd wijzer en sterker van wordt.” Haar advies aan anderen is dan ook om vooral in het diepe te springen. “Veel mensen overleven wel, maar leven niet echt. Wat boeit het nu wat iemand ervan vindt? Ga er gewoon voor.”

Of ze Miracle Roadmap aanraadt? “Absoluut!”, roept Kate-lynn vrolijk uit. “Ik gun het iedereen. Mensen oordelen snel en zijn misschien bang dat Miracle Roadmap zweverig is. Maar als ze wisten hoe waardevol het programma is, zouden ze daar wel anders over denken.”