We zijn bang naast het net te vissen

Fear Of Missing Out, oftewel FOMO: de angst dat je de boot mist. De alles-kan-tegenwoordig-boot. Want laten we wel wezen: het is een relatief nieuw verschijnsel dat we massaal verder kijken dan onze neus lang is. Tot niet zo lang geleden moest je blij zijn met een baan en zekerheid; nu lijk je een uitzondering als je niet voor je ‘Droombaan’ gaat, ZZP-er wordt of eigenhandig de Amazone gaat redden.

Als vrijheid, succes en geluk overal om je heen voor het oprapen lijken te liggen, ervaar je veel eerder een gevoel van tekort dan wanneer we allemaal in hetzelfde schuitje van middelmatigheid zitten.

We hebben minder geduld

Je zou het soms bijna vergeten: maar het leven gaat nu zo ongelooflijk veel sneller dan vroeger. Was je ooit aangewezen op teletekst en een stoffige Gouden Gids; nu kun je de duvel en z’n ouwe moer vinden, leren, weten en kopen in een handomdraai. Hartstikke lekker natuurlijk, maar we raken daardoor ook op een bepaalde manier verwend. Succes en geluk dienen zich niet aan op een presenteerblaadje, en hoe logisch dat ook klinkt, het wordt moeilijker om ergens lang op te wachten als andere aspecten in het leven wel razendsnel lukken. Ook staren we ons blind op de succesverhalen van anderen: het lijkt wel alsof zij van de een op de andere dag succesvol zijn geworden. Wat je niet ziet is de lange weg die vrijwel iedereen moet afleggen.

We hebben een hogere standaard

De toegenomen welvaart heeft een wat onverwacht effect: we worden niet tevredener, integendeel. We willen meer. Dit komt onder andere doordat het heel menselijk is om jezelf continu te vergelijken met anderen. Erg handig is het alleen niet. Doordat in de media en online vooral succesverhalen aandacht krijgen, schuift je lat mee omhoog. Met als gevolg dat je zelf al snel een onbeduidend geval lijkt en perfectionisme en faalangst keihard toeslaan.

We durven minder

Hoe meer je hebt, hoe meer je kunt kwijtraken. De stap naar verandering lonkt, maar ja, je goeie baan, hypotheek en stabiele-maar-saaie relatie bieden wel veiligheid. Meer te verliezen betekent vaak minder actie. Als we wel in actie komen, willen we het hele pad al kunnen overzien voordat we de eerste stap zetten. Dat is natuurlijk niet hoe het werkt, en het gevolg is wachten en stilstand. Ook zou de beschermde manier waarop millennials zijn opgevoed (iedereen geboren na 1980) bijdragen aan meer angst en onzekerheid in deze leeftijdsgroep. De generaties daarvoor hebben vaak juist weer minder zelfvertrouwen of bevestiging van hun ouders meegekregen en dealen op die manier met angst en onzekerheid.

Waar komt het op neer? Als alles mogelijk, snel en makkelijk lijkt, ‘moet het wel aan jezelf liggen als jij niet bij de succesvolle voorhoede hoort’. Dit is natuurlijk een heel negatieve gedachte die verlammend werkt. Gelukkig is er ook goed nieuws:

  • Je bent niet alleen. Als steeds meer mensen met hetzelfde probleem zitten, zijn we allemaal weer normaal.
  • Je kunt niet vastzitten. Je bent namelijk altijd precies op tijd in je eigen leven. Als je ‘het’ nog niet gevonden hebt, betekent dat altijd dat je er nog niet klaar voor bent en eerst nog andere belangrijke stappen te zetten hebt. Maar aan het eind van dat pad ligt ook voor jou het antwoord.
  • Alle grote dingen beginnen met een kleine stap. En dan nog een. En nog een. Dit geldt voor iedereen, en de kunst is om die kleine stapjes ook écht te gaan zetten en vertrouwen te hebben. Zoals hierboven te lezen valt is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Daarom gaat het volgende blog over hoe je hiermee kunt beginnen.

Heb jij ook het gevoel dat de hele wereld succesvol en gelukkig is behalve jij? Fijn als je jouw ervaring met ons deelt in de comments!