Melanie: “Na jaren van onveiligheid en trauma voel ik me voor het eerst echt veilig en vertrouwd in de wereld.”

Hard werken

Melanie snapte niet waarom het haar niet lukte om met meer luchtigheid door het leven te gaan. Ze had van alles gedaan om op dat punt te komen, maar zat voor haar gevoel vast in een vicieuze cirkel: hard werken, niet bereiken wat ze wilde en in reactie daarop nog meer op haar tenen gaan lopen. “Ik kan mezelf zeker wel zien als een leuk mens. Ik heb 2 hbo-diploma’s, een goede baan en een leuke dochter, en ik heb hard gewerkt om mijn zaakjes op orde te hebben. Juist daarom vroeg ik me af waarom het niet lukte om vooruit te komen. Waarom moest ik zo hard werken voor alles en was ik zo vaak moe?”

Leven vanuit onveiligheid

Ergens wist Melanie de werkelijke reden voor dit alles wel. Ze had al heel jong geleerd om continu op haar hoede te zijn. Haar jeugd werd gekleurd door onveiligheid en intergenerationeel trauma. “De Poolse opa van mijn vaders kant wist tijdens de Tweede Wereldoorlog uit een kamp te ontsnappen en heeft zich toen aangesloten bij het Amerikaanse leger; de opa van mijn moeders kant was juist NSB’er. Het was dan ook een big deal toen mijn ouders bij elkaar kwamen. Ze namen allebei doorgegeven oorlogstrauma’s mee en haalden niet het beste in elkaar naar boven. Mijn moeder had psychische problematiek, wat ons als kinderen een onveilig gevoel gaf. Ik ving vaak de klappen op voor mijn broer en zus, en voelde me regelmatig meer de ouder in ons huis dan zij.”

Melanie vervolgt: “Als een figuur die voor jou belangrijk is, onveilig voelt, dan ga je ook zo naar de wereld kijken. Ik stapte onbewust met veel angst, onzekerheid en argwaan de wereld in.” Dat patroon herhaalde zich ook in haar relaties, waarin ze vaak vanuit angst en behoefte aan erkenning hard haar best deed om lief gevonden te worden.

Traumatische ervaring

Acht jaar geleden gebeurde er bovendien iets traumatisch wat Melanies leven volledig stilzette: ze werd verkracht door een bekende. “Ik was net uit mijn vorige relatie gestapt en was vastbesloten nu de tijd te nemen om aan mezelf te werken. Ik zou gaan verhuizen naar mijn eigen huis en was grootse plannen aan het maken. Maar toen ik op gewelddadige wijze werd verkracht, stortte mijn wereld in. Zeker 2 jaar lang heeft mijn leven on hold gestaan. Ik was alleen maar bezig met overleven, dealen met het gevoel van onveiligheid en aan mezelf werken.”

Na een lange periode van therapie en traumabegeleiding wist Melanie haar leven weer voorzichtig op te pakken. Ze stortte zich volledig op haar baan, waarin ze werkt met slachtoffers en plegers van huiselijk geweld en dreiging. “Ik wilde weer meedoen en een leuk leven hebben.” Aan de buitenkant lukte dat ook. Maar van binnen bleef het knagen. “Ik kreeg voor elkaar wat ik wilde bereiken, maar ik voelde niet de blijdschap die ik had verwacht. Ik leefde van weekend naar weekend en merkte dat het werk me steeds meer energie kostte.”

[Tekst gaat verder onder de foto]

De sprong wagen

In eerste instantie dacht Melanie dat een nieuwe baan misschien de oplossing zou zijn. Daarin wilde ze voor eens en voor altijd een doorbraak realiseren. Na de VredeXL-challenge zag ze in Miracle Roadmap dé weg om daar te komen: “Het gevoel dat ik hier ervaar, wil ik altijd hebben.” Dus schreef ze zich in voor Miracle Roadmap. Op de eerste live-dag vroeg Melanie zich even af waar ze was beland. “Er waren zó veel mensen, dat ik alleen maar kon denken ‘Holy shit, wat heb ik gedaan?’. Op het scherm stond: ‘You belong here’. Ik dacht: nee hoor, vast niet. Maar gelukkig kon ik aan het eind van de dag al ervaren dat het klopte: ik hoor hier thuis.”

Melanie glundert: “Het mooiste dat Miracle Roadmap me heeft gebracht, is dat ik me voor het eerst veilig voel. Ik heb veel meer vertrouwen en ervaar daardoor ook meer rust. Ik zie de wereld niet meer als een plek die mij wil straffen.” Miracle Roadmap bracht haar ook een verrassende conclusie: “Ik merkte dat de ontevredenheid niet kwam door mijn werk; het was iets dat in mezelf zat. Ik had het idee dat ik iets met leidinggeven moest doen, maar kwam tot het inzicht dat die behoefte vooral voortkwam uit mijn bewijsdrang. Nu zet ik mijn talenten in, in de functie die ik al heb. Het stroomt veel meer, ik geniet van mijn werk en pak ook nieuwe dingen op, zoals een verhaal voor de website uitwerken.”

Innerlijke aardverschuiving

Melanie beschrijft meerdere momenten die een innerlijke aardverschuiving bij haar teweegbrachten. De eerste was een meditatiesessie over maskers afzetten. Tijdens die meditatie kwam Melanie het masker van ‘de beschermer’ tegen. “Dat leek me logisch: ik ben graag de beschermer van mijn dochter. Maar toen draaide het beeld om. Ik zag dat ik via mijn dochter eigenlijk mezelf probeer te beschermen: het innerlijke kind in mij dat niet de liefde kreeg die het nodig had. Ik besefte ook opeens waarom juist ik was gaan werken met slachtoffers van huiselijk geweld; ik verloor mezelf weleens in anderen beschermen, maar snakte eigenlijk ook zelf naar bescherming.”

Melanie omschrijft de meditatie zelf als een “innerlijke aardverschuiving”. De volgende dag werd ze met een veel lichter en vrijer gevoel wakker. En het bleef niet bij die ochtend: ook de weken daarna werkte het door in haar relaties, op haar werk en in de manier waarop ze naar zichzelf kijkt.

[Tekst gaat verder onder de advertentie]

Opgevangen bij herbeleving

Het meest indrukwekkende Miracle Roadmap-moment kwam vlak daarna, tijdens een ademhalingsoefening op een livedag. Melanie vertelt: “Tijdens deze oefening belandde ik tot mijn schrik in een heftige herbeleving van de verkrachting. Ik dacht: nu ga ik dood.” Maar toen voelde ze een hand op haar schouder en kwamen er meerdere mentoren om haar heen staan. “Dat was zo’n openbaring: ik voelde dat ik niet alleen was. Voor het eerst kon ik ervaren dat ik in die situatie niet, zoals ik op dat moment wel dacht, dood ging. Ik ben er nog, ik leef en er zijn mensen voor me.

Jarenlang kon Melanie dat niet zo ervaren. Haar familie wist niet goed hoe ze haar konden steunen na de verkrachting. “Ik merkte dat ze zich vaak terugtrokken en vond dat lastig, omdat ik me in die periode heel alleen en onveilig voelde. Dat de mentoren nu allemaal naar me toe kwamen toen ik het nodig had, was zo’n openbaring. Voor het eerst kon ik naar de traumatische ervaring van toen kijken, maar dan in een setting met veel veiligheid. Ook de dagen daarna ben ik met veel compassie opgevangen door mentoren en cirkelgenoten die regelmatig bij me incheckten.”

Niet meer hoeven strijden

Wat Miracle Roadmap Melanie vooral bracht, is het besef dat ze niet meer hoeft te strijden. “Miracle Roadmap heeft me laten zien dat ik niet hoef te vechten om gezien te worden, om liefde te krijgen of om überhaupt bestaansrecht te hebben. De liefde is er al. Het leven mag iets van mij maken. Het lukt me steeds beter om me daar in vertrouwen aan over te geven.” Ze ziet nu hoe haar leven jarenlang werd aangestuurd door angst en hoe uitputtend dat was. “Alles was gebaseerd op angst. Dat is doodvermoeiend. Nu ga ik er met veel meer rust en vertrouwen in.”

Betere relatie met familie

Ook Melanies relatie met familieleden is er flink op vooruitgegaan. “Ik voelde me vaak een vreemde eend in de bijt in mijn familie, maar heb het idee dat we nader tot elkaar zijn gekomen. De radicale aanvaarding uit het VREDE-model heeft me geholpen om te snappen dat familie het soms lastig vond om mij te steunen. Dat is geen onwil; ze hebben gedaan wat ze konden doen.”

Het mooiste voorbeeld vindt Melanie dat haar ouders haar dochter opvangen als ze op de livedagen van Miracle Roadmap is. “Toen ik me aanmeldde voor Miracle Roadmap, had ik nog geen oppas om mijn dochter uit school te halen op die dagen. Ik dacht: er komt vast een oplossing. En dat bleek ook zo te zijn: mijn vader en zijn vrouw boden aan om mijn dochter uit school te halen. Op die dagen doen ze de leukste dingen, zoals samen naar McDonald’s of de dierentuin gaan. Ik vind het heel bijzonder dat ze daardoor een mooie band met haar grootouders opbouwt, en vind het ook zelf heel waardevol dat mijn vader en zijn vrouw me zo steunen om dit te doen.”

Thuiskomen bij jezelf

Het belangrijkste dat Melanie meeneemt uit Miracle Roadmap? “Dat ik hier hoor, precies zoals het spandoek op de eerste livedag ook al zei. Mijn creativiteit stroomt weer, ik ben weer veel aan het schrijven en droom ook van een eigen boek uitbrengen. Ik zie de wereld weer als een mooie plek waar je mag oefenen en leren om vanuit liefde en compassie naar jezelf en anderen te kijken. Dus tegen anderen wil ik zeggen: gun jezelf Miracle Roadmap. Je gaat er hoe dan ook iets uit halen. Een programma zoals Miracle Roadmap dat zo alle touwtjes aan elkaar verbindt, kom je nergens tegen. Iedereen mag hier thuiskomen, en ik voel me dankzij Miracle Roadmap weer 100% thuis bij mezelf.”

En dat is meteen een mooi bruggetje naar een nieuw project waar Melanie mee is gestart: een huis kopen. “Ik zag altijd beren op de weg door de oververhitte woningmarkt. Maar Miracle Roadmap motiveerde me om wél te kijken naar de mogelijkheden. Ik wil graag een huis met een tuin en ik vertrouw er nu op dat dat er gaat komen. Samen met een aankoopmakelaar ben ik er concreet mee aan de slag gegaan. Haast hebben we niet; het huisje moet goed voelen. Maar ik vertrouw op een wonder. Ik heb inmiddels al zoveel kleine miracles zien plaatsvinden door Miracle Roadmap.”