Karin: “Ik was jarenlang een onzichtbare pleaser. Nu weet ik: ik mag er zijn.”

Onzichtbaar zijn

De hang naar bevestiging zat er bij Karin al vroeg in. “Ik had een strenge vader, die snel boos kon worden. Als ik het in zijn ogen niet goed deed of bijvoorbeeld een te laag cijfer haalde, kon ik zomaar straf krijgen, soms ook met een wat hardere hand. Ik leerde toen al dat ik alles moest doen om hem tevreden te houden.”

Dat patroon hield stand in Karins volwassen leven. Ze voelde zich al een tijdje niet gelukkig en niet gezien in haar huwelijk. Ook in andere situaties zat pleasen haar flink in de weg. “Ik was altijd bezig om de harmonie te bewaren, en was daarbij vooral ook op zoek naar waardering. Als iemand zei ‘Dat heb je goed gedaan’, dacht ik: ‘Yes!’. Maar vaak volgde daarna iets als ‘Volgende keer kan X of Y nog wel beter, hè?’. Dat trok ik me dan enorm aan. Ik was ontzettend bang om mensen teleur te stellen. Dus deed ik wat ik dacht dat er van me werd verwacht, liet ik flink over mijn grenzen gaan en slikte ik vaak mijn mening in. Sterker nog: ik vergat soms zelfs dat ik überhaupt een mening mocht hebben.”

Op eigen benen

Door een ontmoeting 10 jaar geleden realiseerde Karin zich dat er iets niet klopte in haar relatie. Toch duurde het nog 6 jaar voor ze uit haar huwelijk durfde te stappen. “Achteraf gezien was dat een goed besluit,” erkent ze, “maar op dat moment voelde het vooral beangstigend om met deze relatie te stoppen. Ik was bang dat ik het alleen niet zou redden, en zelfs bang dat niemand mij ooit nog zou willen.” Toch besloot Karin voor zichzelf te kiezen. Het lukte haar om een eigen woning te kopen. Ze knapte haar huisje op met hulp van haar zonen en vrienden en ze begon langzaamaan te ervaren dat ze het wél zelf kon.

Na de scheiding en verhuizing had Karin tijd nodig om te helen van deze grote ommezwaai. Nog een tijdje liep ze met een boog om haar ex heen. “Dat was totdat ik me door alle inzichten sterk genoeg voelde om hem weer onder ogen te komen. Inmiddels kunnen we weer normaal met elkaar omgaan, zonder verwijten. We zijn laatst samen op kraamvisite geweest bij onze kleindochter. Ook komen we af en toe bij elkaar over de vloer en helpen we elkaar waar nodig. We zijn en blijven tenslotte samen ouders van onze kinderen. Het is fijner om elkaar te helpen dan om elkaar van alles te verwijten.”

[De tekst gaat verder onder de foto]

Uit de comfortzone

Hoe Karin op dat punt is gekomen? De belangrijkste omslag daarvoor begon bij haar buurman. “Na mijn verhuizing besloot ik bij alle buren langs te gaan om kennis te maken. Met de buurman om de hoek klikte het meteen; we konden over alles praten. Ik zag op Facebook dat hij iets bij 365 Dagen Succesvol volgde, wat mij nieuwsgierig maakte wat dat dan precies was. Na een gesprek daarover met hem heb ik me direct aangemeld voor het seminar ‘Je beste jaar ooit’ en vrij snel daarna ook voor Miracle Roadmap.”

Ik ging samen met mijn buurman voor het eerst naar een livedag van 365 Dagen Succesvol. Je kon me aan het eind van de dag opvegen. Het was enorm buiten mijn comfortzone om met zoveel mensen in een zaal te zitten en me zo open te stellen. Maar ik had er ook erg van genoten. Ik heb al in de eerste ronde veel lieve, positieve mensen leren kennen en heb er een heel goede vriendin aan overgehouden. Het is heel bijzonder dat je bij Miracle Roadmap altijd een arm om je heen krijgt als iets je raakt, zelfs al zit je naast een wildvreemde.” Miracle Roadmap is Karin zelfs zo goed bevallen dat ze inmiddels in haar zesde ronde zit.

Jezelf terugvinden

Thuiskomen bij jezelf is een van de belangrijkste dingen die Karin door Miracle Roadmap leerde. “In mijn huwelijk was ik mezelf kwijtgeraakt. Ik wist niet eens meer of ik dingen deed omdat ik ze zelf wilde, of omdat ik ruzie wilde voorkomen. Miracle Roadmap hielp me dat te ontrafelen. Het lukt me nu ook beter om grenzen te stellen en aan te geven wat ik het liefst wil. Als ik het bijvoorbeeld leuk zou vinden als mijn kinderen komen eten, geef ik dat nu gewoon aan. Ze mogen zelf besluiten wat ze daarmee doen. Maar het voelt fijn om meer open te zeggen wat ik zou willen.”

Ook in haar werk als webdesigner let Karin beter op haar grenzen. “Voorheen voelde ik de drang om mensen acuut te helpen. Dan was ik bang dat klanten zouden weglopen als ik het niet binnen 5 minuten had opgelost. Nu zeg ik rustig: ‘Vandaag en morgen ben ik druk, maar overmorgen kijk ik er graag naar.’ En wat denk je? Mensen reageren hartstikke positief. Niemand loopt weg.” Ze lacht: “Dat was een eyeopener. Ik mag ook grenzen stellen, en dat kan blijkbaar prima op een liefdevolle manier.”

[De tekst gaat verder onder de advertentie]

Steun uit de cirkel

Karin vindt de cirkels een van de fijnste dingen aan Miracle Roadmap. “Een deel van mijn cirkelgenoten gaat al een paar rondes mee. Ik heb ook veel aan de cirkel gehad toen mijn kleinzoon vorig jaar veel te vroeg werd geboren en helaas na een aantal weken overleed. Mijn cirkelgenoten leefden allemaal intens met me mee. Dat heeft me diep geraakt en hielp me ook door die periode heen. Inmiddels ben ik oma geworden van een lieve kleindochter. Ook tijdens deze, door de eerdere vroeggeboorte, beladen zwangerschap van mijn schoondochter heb ik veel steun en liefde vanuit de cirkel ervaren.”

Minder doemscenario’s, meer zelfvertrouwen

Wat Karin betreft is de zesde ronde Miracle Roadmap de meest bijzondere tot nu toe. “Iedere ronde brengt nieuwe inzichten, maar nu voel ik dat ik echt veel meer kan leven vanuit rust. Ik vertrouw meer op mezelf. Waar ik vroeger overal doemscenario’s zag, bijvoorbeeld als ik niet direct een reactie op een appje kreeg, denk ik nu vaker: ‘Er zal wel een goede reden zijn dat iemand nog niet reageert.’ Ik ga niet meer meteen van het ergste uit.”

Tijdens een van de livedagen sprak een van de hosts, Manon, haar aan. “Ik vertelde dat ik me vaak niet gezien voelde. Manon kwam gelijk met een paar post-its naar me toe met daarop de woorden ‘Ik voel me gezien’. Haar opdracht was om die op verschillende plekken in huis zichtbaar op te hangen. Ze hangen nu prominent op mijn monitor en spiegels. Dat werkt echt: ik word er elke keer aan herinnerd dat ik er mag zijn.”

Radicale aanvaarding

Karin heeft het gevoel dat ze elke ronde van Miracle Roadmap weer een nieuw laagje afpelt. Een principe uit het VREDE-model waar ze nu veel mee bezig is, is radicale aanvaarding. “Dat betekent dat je accepteert wat is, zonder ertegen te vechten. Verdriet mag er zijn en boosheid ook, en lijden is een keuze. Dat inzicht heeft me veel gebracht. Zo kan ik nu ook van het huwelijk en de scheiding denken: ‘Het is gegaan zoals het is gegaan.’ Ik mag er verdrietig over zijn, maar ik kies ervoor om er niet onder te lijden.”

“Naar mijn ex kijk ik nu ook milder”, voegt Karin toe. Hij en ik hebben het niet volgehouden, maar we hebben wel 2 prachtige kinderen. Ook zie ik nu in dat we allebei een aandeel hadden in het mislopen van ons huwelijk. Ik probeer er met minder oordeel naar te kijken en ook mijn rol daarin te zien.”

Ook naar haar vader kijkt Karin nu met zachtere ogen. “Als hij het beter of anders had gekund, had hij dat wel gedaan”. Terugkijkend ziet ze vooral dat hij heel hard heeft gewerkt, zodat alle kinderen hun dromen kunnen leven. “We kregen dankzij hem allemaal de kans om te studeren. Hij heeft altijd achter mijn keuzes gestaan en heeft me daarin op zijn manier gesteund. Na het overlijden van mijn moeder is hij veel zachter geworden en is onze band ook sterker geworden. Die heb ik enorm gekoesterd in de laatste jaren voordat hij afgelopen april helaas overleed.

Thuiskomen bij jezelf

Over de vraag wat ze anderen wil meegeven, hoeft Karin niet lang na te denken. “Gun het jezelf om te ontdekken wie je ten diepste bent. We lopen allemaal met oude overtuigingen rond, vaak uit onze jeugd. Miracle Roadmap hielp mij om die laagjes af te pellen. Ik leerde dat ik niet hoef te wachten tot iemand anders me ziet. Ik kan mezelf nu weer zien en durf mezelf ook te laten zien.” Ze glimlacht even. “Het mooiste wat ik heb overgehouden aan Miracle Roadmap, is dat ik mezelf heb teruggevonden. Dat voelt als thuiskomen.”