Perfecte jeugd?

Dit is wat veel ouders zullen herkennen: je wilt je kind behoeden voor de narigheid, worstelingen en onzekerheden die je zelf hebt of had. Natuurlijk is dat een prima instelling, zeker als het grote ellende was. En tegelijk is het een onmogelijk haalbaar doel. Je kind zal dingen gaan meemaken die moeilijk zijn en worstelt later ook met zaken uit zijn of haar jeugd. En dit is waarom dat niet erg is:

Beschermd opgroeien is geen garantie voor geluk

Stel dat het mogelijk was om ‘onbeschadigd’ op te groeien. Zonder moeilijkheden, zonder krassen op je ziel. En dan ga je op een dag, laten we zeggen als je tussen de 18 en 20 jaar bent, op jezelf wonen. Hoe ga je dan om met uitdagingen die je als volwassene op je pad krijgt? Uit onderzoek blijkt dat mensen die heel beschermd zijn opgevoed daar later juist vaak last van kunnen hebben. Want hoe ga je om met onbegrip, tegenslag of negativiteit als je daar nooit echt mee te maken gehad hebt? Moeilijkheden in het leven vormen je persoonlijkheid en zijn onlosmakelijk verbonden met het leven.

Geen stress

Bovendien, als ik terugdenk aan dingen die mij als kind geraakt hebben, zijn het vaak kleine, onvoorspelbare situaties die een grote impact hadden. Een vriendinnetje dat zegt dat je een rare jurk aan hebt. Een grote jongen die de weg in de schoolgang verspert. Een leraar die impliceert dat je niet je best gedaan hebt terwijl dat wel zo was. Allemaal situaties die door mijn vader of moeder niet te voorkomen waren. Je kunt je kind nooit beschermen tegen dit soort dingen en je kunt niet alles regisseren: daar word je vooral gestrest van. Dus: go with the flow! (Overigens kun je natuurlijk wél een enorm verschil maken met de manier waarop je als ouder reageert als zich zoiets eenmaal heeft voorgedaan.)

Jouw kind is niet jij

Het voorbeeld van Sinterklaas was voor mij een wijze les: mijn kind is niet ik. Hij heeft zijn eigen karakter, zijn eigen omgeving en hij heeft niet dezelfde ouders als ik had. Dus hij heeft ook zijn eigen beleving van zaken. Gelukkig maar! Bovendien: er zijn eindeloos veel mogelijkheden om te leren omgaan met oude pijn, onzekerheden of wat voor erfenis je ook maar hebt meegekregen uit je jeugd. Als je dat zelf als volwassene doet, geef je niet alleen een fantastisch voorbeeld aan je kind. Je weet daardoor ook dat jouw kind dat later net zo kan doen, als zich onverhoopt geworstel voordoet.

Wat is jouw grootste eye-opener van dit bericht? Deel je ervaringen hieronder in de comments!