Ruben: “Sinds ik er als vader alleen voor kwam te staan, heb ik altijd gedacht: alle verantwoordelijkheid ligt bij mij.”

Fulltime werken én fulltime vader

Voor de buitenwereld hield Ruben de boel keurig draaiende, maar voor hemzelf voelde het leven soms als een eenzame expeditie. Zo’n twaalf jaar geleden besloot hij te scheiden van zijn ex-vrouw, wat voor hem grote gevolgen had. Hij bleef alleen achter in het huis en beet jarenlang op een houtje om het financieel te bolwerken. Toen zijn zoons, destijds pubers, na een paar jaar besloten om bij hem te komen wonen nadat het contact met hun moeder stroef verliep, kwam de volledige verantwoordelijkheid op zijn bordje terecht.

“Mijn zoons kregen te horen dat ze het zelf mochten uitzoeken, ook financieel,” blikt hij terug. “Ik voelde aan alles: ik móét dit alleen doen. Ik moet het geld verdienen, ik moet voor die jongens zorgen, ik moet – met wat hulp van mijn ouders en mijn huidige vrouw, met wie ik toen een latrelatie had – het huishouden draaien. Wie doet het anders?” Het resultaat was dat hij zichzelf regelmatig volledig voorbijliep. Hij was alleen nog maar bezig met de mensen om hem heen, terwijl zijn eigen behoeften ergens onderaan de stapel belandden.

Uit de comfortzone

Ook de afgelopen jaren had Ruben een pittige periode. Zijn huidige vrouw komt net uit een zware burn-out, wat voor haar en hun gezin een pittig jaar was. “Dan ga je zoeken wat je nodig hebt”, vertelt Ruben. Terwijl hij met een coach aan de slag ging, verdiepte zijn vrouw zich in podcasts en webinars. Zo kwamen ze bij 365 Dagen Succesvol terecht. In eerste instantie was Ruben allesbehalve enthousiast. “Ik kreeg zoveel mails dat het me begon te irriteren.”

Toch bleef Miracle Roadmap ergens trekken. Toen Ruben en zijn vrouw deelnamen aan het Superrelatie-event, besloot hij die dag als graadmeter te gebruiken. “Het eerste uur vond ik nog heel ongemakkelijk”, lacht hij. “Ik heb daar dingen gedaan die ik anders nooit deed, zoals mediteren, klappen op muziek of kwetsbare opdrachten doen met honderden anderen. Ondanks al die stappen uit zijn comfortzone was hij aan het eind van de dag om. Ik was zoekende naar handvatten. Hoewel de 1-op-1 coaching me hielp begrijpen waarom ik reageer zoals ik reageer, zocht ik iets wat me echt verder zou helpen in de praktijk.” Niet lang daarna stapte hij in bij Miracle Roadmap.

Samen met vrouw

Ook Rubens vrouw doet aan Miracle Roadmap mee; ze zitten zelfs in dezelfde cirkel. “Daar twijfelden we eerst wel over, hoor!”, geeft Ruben eerlijk toe. “Maar inmiddels ervaar ik het als een enorme verrijking. Omdat we dezelfde opdrachten doen, hebben we ’s avonds direct gespreksstof. Ik hoef niets uit te leggen over de familieopstellingen of de emoties van een livedag; zij was erbij, zij snapt het. We bewandelen samen dit pad en dat brengt ons nog dichter bij elkaar.”

Van mij of van de ander?

Wat Ruben vooral merkt na een paar maanden Miracle Roadmap? Hij voelt zich veel rustiger. “Ik sta er bijvoorbeeld meer bij stil wat van mij is en wat van de ander. Als iets van de ander is, doe ik er niet meer zoveel mee.” Dat merkte hij laatst ook in zijn werk als accountmanager. Een paar weken geleden kwam hij op kantoor en bleek er de dag ervoor iets fout te zijn gegaan. Hij schoot direct in de oplossingsmodus en besprak de fout met een nieuwe medewerker. Later die ochtend hoorde hij van zijn leidinggevende dat de medewerkster overstuur in tranen aan haar bureau zat.

“Vroeger had ik me dat enorm aangetrokken of was ik in de verdediging geschoten. Nu dacht ik: ik vind het vervelend voor haar, maar haar reactie is van haar, niet van mij.” Hij besloot haar te bellen en te vragen hoe het ging. “Ik heb gezegd dat ik het spijtig vond dat ze het zo had ervaren, maar ik heb ook gezegd: ‘Laten we afspreken dat je mij direct belt als er iets is tussen ons. Dan hebben we het er samen over’. Dat ik dit zo kon uitspreken, zonder schuldgevoel, gaf me veel vrijheid.”

Meer verbinding

Een van de grootste openbaringen voor Ruben was het inzicht in de rol van het ego, door David en Arjan ook wel ‘Shit FM’ genoemd. “Mijn ego was constant aan het schreeuwen. Het vond overal wat van en zat vol oordelen,” legt hij uit. “Zodra ik iets nieuws wilde proberen, riep die stem meteen: ‘Nee joh, daar ben je te dom voor!’. Nu ben ik me bewust van dat stemmetje en kan ik het ego naar de achtergrond verschuiven. Ik zeg dan gewoon: ‘Je bent niet nodig, ego. Ik ga het anders doen dan jij voorstelt’.”

Het ego meer naar de achtergrond verschuiven, heeft Ruben veel gebracht. Waar hij zichzelf voorheen als een eenling zag die alles zelf moest oplossen, leert hij nu de verbinding op te zoeken. “Ik plaatste mezelf vaak op een eilandje, maar merk nu dat ik de verbinding kan opzoeken en hulp kan vragen. Dat laatste heb ik echt moeten leren. Vroeger dacht ik: ik los het zelf wel op.”

Verantwoordelijkheidsgevoel

Tijdens de livedagen maakte vooral een familieopstelling in zijn cirkel veel indruk op Ruben. Hij vroeg cirkelgenoten om representant te zijn voor zijn grote verantwoordelijkheidsgevoel. “Ik heb de neiging om voor alles en iedereen dingen te willen fixen, ten koste van mijn eigen vrijheid. Wat er tijdens de opstelling gebeurde? Ik moest gigantisch hard huilen. Ik zag heel concreet voor me hoe mijn fixgedrag ten koste gaat van mijn eigen vrijheid. Sinds die dag kan ik mijn verantwoordelijkheidsgevoel makkelijker loslaten en accepteren dat ik niet alles hoef te repareren. Mijn hoofd voelt sindsdien echt vrij.”

Die opstelling bracht veel teweeg. Ruben merkt zelfs dat hij letterlijk minder wallen heeft. “Doordat ik me lichter voel, ben ik minder moe. Ik kan dingen makkelijker verwerken zonder ze direct op te slaan. Die wallen stonden symbool voor Shit FM, die altijd op de achtergrond draaide. Gelukkig heb ik daar niet zoveel last meer van.”

Ook in het dagelijks leven lukt het Ruben nu vaker om zijn verantwoordelijkheidsgevoel los te laten.

Hij wilde op zaterdag wandelen met zijn cirkelgenoten, maar in zijn hoofd schreeuwde het ego dat hij eerst die droogmolen moest ophangen die al weken in de schuur lag. “Ik heb het in de groep gegooid: ‘Joh, ik ben hier nu wel, maar hoe ga ik om met het geschreeuw in mijn hoofd?’” De reacties uit de cirkel hielpen hem relativeren. Wat was het ergste wat er kon gebeuren als de droogmolen nog een week bleef liggen? En wat zou hij missen als hij de verbinding van de wandeling opgaf voor een klusje?” Door die andere zienswijze viel de druk weg en kon hij toch genieten van dit moment met zijn cirkel.

Gelijk instappen

Een paar maanden na de start van Miracle Roadmap merkt Ruben al veel meer mentale rust. “Ik heb minder wallen, letterlijk. Doordat het lichter voelt in mijn hoofd, ben ik minder moe en dat zie je terug in mijn gezicht. Ik sla de stress niet meer op in mijn lijf.” Waar hij vroeger niet de rust kon vinden om op de bank te zitten, kan hij nu ontspannen een boek lezen zonder dat stemmetje dat roept wat hij allemaal nog ‘moet’. 

Rubens advies aan anderen die nog twijfelen of Miracle Roadmap iets voor hen is? “Stap direct in. Het verandert je leven in positieve zin. De dagelijkse lessen zijn soms wat abstract en ik loop weleens een paar lessen achter, maar de livedagen en de cirkel zijn goud waard. Het helpt je om het leven vanuit andere perspectieven te bekijken, en dat gun ik iedereen.”