Dat je van reizen gelukkig wordt, zal geen nieuws voor je zijn. Waarom proppen anders elke zomervakantie zoveel mensen hun halve huishouden plus de hond en de tent van de buren in een achterbak richting de Cote d’Azur? Waarom vliegen backpackers en babyboomers voor idiote bedragen naar Thaise stranden om daar hetzelfde bier en dezelfde bitterballen te eten als thuis? Waarom worden we van reizen gelukkig? En, belangrijker, moet je daar per se voor op reis?