Tien jaar geleden lag ik rond deze tijd al wekenlang weg te teren in bed. De relatie met mijn Grote Liefde was op on-leuke wijze op de klippen gelopen, en ik had weer mijn intrek genomen in het ouderlijk huis. Ik kon niet veel anders dan naar het plafond staren en hopen dat íets ooit weer de moeite waard zou worden. Het moge duidelijk zijn: ik zag het somber in.

Dankbaar voor de kleine dingen

Toch zag ik steeds vaker kleine lichtpuntjes verschijnen die me steeds iets verder optilden en me over de rand van de put lieten kijken. Een kopje thee van mijn moeder, een kopje van de poes, elke avond om acht uur That ’70s show op tv: het lijken onbenullig kleine dingen, maar als ik terugkijk op deze periode zijn dit de momenten die ik me herinner; die het verschil hebben gemaakt. Ik was op dat moment intens dankbaar en blij verrast dat er elke dag een paar momenten waren die me uit de klei van de gitzwarte gedachtes trokken.

Elk nadeel heeft zijn voordeel

Een indrukwekkend voorbeeld van iemand die overal lichtpuntjes zag zou ik pas vele jaren later leren kennen. Ik hoorde het verhaal van Jip Keijzer na zijn overlijden. In 2012 was hij op zijn 23ste overleden aan kanker. Deze anekdote over hem is me altijd bijgebleven: Jip verloor zijn haar door de chemokuren, maar gaf een hilarische draai aan dit verlies. Hij trok een glimmend trainingspak aan, deed een dikke gouden ketting om en riep: “ik heb altijd al een keer gabber willen zijn: buitenkansje!”. Jip wist op bewonderenswaardige wijze een dankbare wending te geven aan alles wat hem overkwam en noemde zijn ziekte zelfs een cadeau. Hij liet een onuitwisbare positieve herinnering achter bij zijn nabestaanden, en zijn onverwoestbare optimisme biedt tot op de dag van vandaag inspiratie voor velen om het maximale uit hun leven te halen.

Een cadeau waar je niet op zat te wachten

Eigenlijk komt het hierop neer: je hebt geen controle over externe factoren die je leven beïnvloeden, maar je hebt wél controle over hoe je daar mee omgaat. Verschillende wetenschappelijke onderzoeken tonen aan dat het beoefenen van dankbaarheid je helpt om die emotionele grip op je leven te krijgen. We hebben sowieso geen andere keus. Het tegenovergestelde van dankbaarheid heeft namelijk al helemaal geen zin: blijven hangen in negativiteit sleurt je alleen maar verder afgrond in en geeft je onvoldoende veerkracht om te kunnen dealen met de feiten.

Wanneer je ongeacht de omstandigheden op zoek blijft gaan naar de grote en vooral kleine dingen waar je dankbaar voor kunt zijn, ben je uiteindelijk in staat om alles wat het leven je aanreikt te beschouwen als een cadeau, of je er nou op zat te wachten of niet.

Waar kun jij dankbaar voor zijn in moeilijke tijden? Deel het met ons in de comments!